Her saatini planladığım bir güne uyandığımı sanıyordum. Tüm planlarımın üzerine çöken bir ağırlık hissiyle uyandım.

Cehalet hurafelerle, önyargılarla, bencillikle, merhametsizlikle ve tembellikle bir araya geldiğinde… İnsanlığa hoş geldin. İnsan, kin ve düşmanlığa sevk edilmeye hazır bir kıtanın neferi olmanın onuruyla, cehaletinin sınırsız ve korunaklı alanında ahkâm keserek mutlu mesut yaşar. Çünkü cehalet, insanı yalnızca bilgisiz bırakmaz; ona, kendinden emin olmanın o dayanılmaz konforunu da sunar.

Anadolu her zamanki gibi adeta kaderine terk edilmiş, kimsiz kimsesizliği yetmez gibi, Amerikan barış gönüllülerinin köy ve mezralara kadar, ayak basılmadık bir karış toprak bırakmadığı yıllar. Barış, özgürlük, kalkınma, yardım gibi masum ve kullanışlı yalanlarla, Anadolu bozkırının toprak yapısına en uygun, nifak tohumlarının ekildiği zamanlar.